Zaćma powoduje stopniowe mętnienie naturalnej soczewki oka, przez co obraz staje się zamglony, kolory mniej intensywne, a światła mogą bardziej oślepiać. Zmiany nie da się usunąć kroplami ani ćwiczeniami. Skuteczne leczenie polega na operacyjnym zastąpieniu zmętniałej soczewki odpowiednio dobranym implantem wewnątrzgałkowym.
Kiedy warto rozważyć operację zaćmy?
Zaćma często rozwija się powoli i bez bólu. Początkowo pacjent może potrzebować częstszej zmiany okularów, silniejszego światła podczas czytania albo zauważać trudności z widzeniem po zmroku. Z czasem pogorszenie wzroku może utrudniać prowadzenie samochodu, rozpoznawanie twarzy, oglądanie telewizji czy bezpieczne poruszanie się.
Operację warto rozważyć, gdy zmętnienie soczewki zaczyna ograniczać codzienną aktywność i samodzielność. Więcej informacji o diagnostyce, przebiegu leczenia oraz przykładową placówkę można znaleźć, wpisując w wyszukiwarkę hasło “usuwanie zaćmy Kraków”. Jednym z miejsc wykonujących taką procedurę jest Copernicus Medycyna. Zabieg odbywa się tam w znieczuleniu miejscowym, zwykle trwa kilkanaście minut i umożliwia powrót do domu tego samego dnia, jednak jego szczegóły zawsze ustala się indywidualnie.
Jak wygląda kwalifikacja do zabiegu?
Kwalifikacja do operacji zaćmy pozwala potwierdzić rozpoznanie, ocenić stan całego oka i dobrać odpowiednią soczewkę. Zwykle obejmuje:
- szczegółowy wywiad medyczny – okulista pyta o występujące objawy, choroby przewlekłe, alergie, wcześniejsze operacje oczu oraz przyjmowane leki i suplementy;
- badanie ostrości wzroku – pomaga określić stopień pogorszenia widzenia i wpływ zaćmy na codzienne funkcjonowanie;
- ocenę soczewki w lampie szczelinowej – umożliwia potwierdzenie obecności, rodzaju i stopnia zaawansowania zmętnienia;
- badanie dna oka – wykonywane najczęściej po rozszerzeniu źrenicy, pozwala wykryć choroby siatkówki lub nerwu wzrokowego mogące ograniczać efekt operacji;
- pomiary biometryczne oka – służą do obliczenia właściwej mocy soczewki wewnątrzgałkowej;
- wybór implantu – lekarz omawia dostępne soczewki, oczekiwany zakres widzenia po zabiegu oraz możliwość dalszego korzystania z okularów.
Pacjent powinien przekazać lekarzowi pełną listę stosowanych preparatów. Nie wolno samodzielnie odstawiać leków przeciwkrzepliwych ani zmieniać leczenia cukrzycy. Dalsze postępowanie ustala lekarz prowadzący w porozumieniu z okulistą wykonującym zabieg.
Na czym polega usunięcie zaćmy?
Najczęściej stosowaną techniką jest fakoemulsyfikacja. Zabieg przeprowadza się zazwyczaj w znieczuleniu miejscowym podawanym w postaci kropli, dzięki czemu pacjent pozostaje przytomny, ale nie powinien odczuwać bólu. Może natomiast widzieć światło, kolory lub ruch, bez obserwowania szczegółów operacji.
Chirurg wykonuje niewielkie nacięcie, otwiera przednią część torebki soczewki i rozdrabnia zmętniałe masy za pomocą ultradźwięków. Następnie dokładnie je usuwa, pozostawiając torebkę, w której umieszcza zwijalną soczewkę wewnątrzgałkową. Implant rozwija się wewnątrz oka i zastępuje naturalną soczewkę odpowiedzialną za pogorszenie widzenia.
Niewielkie cięcie najczęściej nie wymaga zakładania szwów i stopniowo goi się samo. Po krótkiej obserwacji pacjent otrzymuje zalecenia dotyczące stosowania kropli, ochrony oka i terminu kontroli, a następnie może wrócić do domu pod opieką bliskiej osoby. Dokładny przebieg procedury zależy od budowy oka, rodzaju zaćmy oraz stanu zdrowia pacjenta.
Jak wygląda rekonwalescencja?
Bezpośrednio po operacji obraz może być zamglony. Możliwe są również łagodne pieczenie, łzawienie, uczucie obecności ciała obcego i większa wrażliwość na światło. Widzenie zazwyczaj poprawia się stopniowo, ale tempo zależy od kondycji oka oraz współistniejących chorób siatkówki, rogówki lub nerwu wzrokowego.
W okresie rekonwalescencji należy pamiętać o kilku zasadach:
- regularnie stosować krople pooperacyjne zgodnie z otrzymaną rozpiską i nie skracać samodzielnie kuracji;
- dokładnie myć ręce przed aplikacją kropli oraz nie dotykać końcówką opakowania oka ani rzęs;
- zgłaszać się na wszystkie wyznaczone wizyty kontrolne;
- nie pocierać ani nie uciskać operowanego oka;
- unikać ciężkiego wysiłku, dźwigania, pływania oraz gwałtownego pochylania się;
- chronić oko przed wodą, kosmetykami, kurzem, wiatrem i intensywnym światłem;
- zrezygnować z makijażu oczu przez okres wskazany przez lekarza;
- korzystać na zewnątrz z okularów przeciwsłonecznych lub innych zaleconych zabezpieczeń.
Do pracy i prowadzenia pojazdu można wrócić dopiero po poprawie widzenia oraz uzyskaniu zgody okulisty. Jeśli pojawią się silny ból, nagłe pogorszenie wzroku, nasilone zaczerwienienie, ropna wydzielina, błyski lub liczne nowe męty, konieczna jest pilna konsultacja lekarska.
Treści zawarte w tym artykule mają charakter wyłącznie informacyjny oraz edukacyjny i nie stanowią porady medycznej, lekarskiej ani farmaceutycznej. Nie mogą one zastępować osobistej konsultacji z lekarzem, postawienia diagnozy ani wyboru metody leczenia. Przed podjęciem jakichkolwiek decyzji dotyczących zdrowia, diety lub suplementacji zawsze skonsultuj się z wykwalifikowanym pracownikiem służby zdrowia.
Artykuł sponsorowany
